Exclusive
Ο Λάμπρος Κωνσταντέας στο FTHIS: Ο ρόλος του "Νίκολα" στο "Grand Hotel", η πορεία του στην υποκριτική & η αγάπη του για τον κινηματογράφο
Από τον Μάριο Κωνσταντόπουλο
Στη δεύτερη σεζόν της δραματικής και επιτυχημένης σειράς "Grand Hotel" του ANT1, ο Λάμπρος Κωνσταντέας συνεχίζει να ξεχωρίζει μέσα από τον ρόλο του "Νικόλα", ενός ήρωα που έχει αγαπηθεί ιδιαίτερα από το τηλεοπτικό κοινό για την ευαισθησία και την ενσυναίσθησή του.
Ο ταλαντούχος ηθοποιός μίλησε στο FTHIS για τη διαδρομή του στη σειρά, τις προκλήσεις μιας καθημερινής παραγωγής και την εξέλιξη ενός χαρακτήρα που ισορροπεί ανάμεσα στην αθωότητα και τη δύναμη.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στα στοιχεία που τον συνδέουν προσωπικά με τον ρόλο, αλλά και στις εμπειρίες που τον έχουν διαμορφώσει ως άνθρωπο και καλλιτέχνη.
Όσα είπε ο Λάμπρος Κωνσταντέας στο FTHIS
Πρωταγωνιστείς για δεύτερη χρονιά στη δραματική σειρά του ΑΝΤ1 "Grand Hotel" και υποδύεσαι τον "Νικόλα"! Πες μας μερικά πράγματα γι’ αυτή την ωραία δουλειά..
Δεν μου είχε ξανατύχει να κάνω έναν ρόλο για τόσο μεγάλο διάστημα. Κάνουμε μία καθημερινή σειρά, όπου οι χαρακτήρες έχουν συγκεκριμένα σεναριακά μοτίβα, και όσο και να θέλουν οι σεναριογράφοι και εμείς να αποφύγουμε κάποια στερεότυπα, ο καθένας έχει μερικά βασικά χαρακτηριστικά που τον κάνουν αναγνωρίσιμο. Ο Νικόλας, για παράδειγμα, ξεχωρίζει με την καλοσύνη, την ενσυναίσθηση και την αφέλειά του σε πολλά πράγματα. Για μένα, το πιο δημιουργικό και ευχάριστο είναι ότι παίζοντας έναν ρόλο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, ψάχνεις συνεχώς ευκαιρίες να δεις πώς εξελίσσεται ο χαρακτήρας, όσο φυσικά το επιτρέπει το σενάριο. Είναι σημαντικό να παρατηρείς πού αλλάζει, ποιοι άνθρωποι και ποια βιώματα τον επηρεάζουν, πότε παίρνει αποφάσεις και πότε αντιστέκεται. Αυτό έχει μεγάλο ενδιαφέρον! Όλοι μας επηρεαζόμαστε από τα τραύματα και τις εμπειρίες μας, αλλά υπάρχει και ένα αξιακό σύστημα μέσα στον καθένα, μια πυξίδα που μένει ανέπαφη ό,τι και να συμβεί. Νομίζω ότι ο Νικόλας έχει τέτοια χαρακτηριστικά, και αυτό μου φαίνεται πολύ γλυκό. Είμαι πάρα πολύ ευγνώμων για τη δουλειά που κάνουμε με τους ανθρώπους που συνεργαζόμαστε και φέρνουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Πρέπει να ευχαριστήσουμε και τον κόσμο, γιατί δεν θα ήμασταν ούτε καν στη δεύτερη σεζόν αν δεν το αγαπούσε και δεν το στήριζε όσο το στηρίζει. Ελπίζω να τους φτιάχνουμε ωραίες ιστορίες στο μέλλον μέχρι να ολοκληρωθεί.
Τι είναι αυτό που έχεις αγαπήσει περισσότερο στον Νικόλα;
Το πρώτο πράγμα που αγάπησα και με εντυπωσίασε είναι ότι η οξύνοιά του και η ευφυΐα του δεν είναι τα βασικά του όπλα, αλλά η ενσυναίσθησή του. Αυτά τον κάνουν στόχο για σχόλια από τον κόσμο, τα οποία όμως έχουν και την πλάκα τους. Επίσης, με γοήτευσε το ότι, παρακολουθώντας ως θεατής μια σειρά ή μια ταινία, συνήθως μας φαίνονται πολύ ενδιαφέροντες οι ρόλοι που είναι αποφασιστικοί, επιθετικοί προς τον στόχο τους, παίρνουν μεγάλα ρίσκα και δεν σκέφτονται τις συνέπειες. Αντίθετα, θυμώνουμε και εκνευριζόμαστε πολύ με τους ανθρώπους που δυσκολεύονται να είναι αποφασιστικοί, δυσκολεύονται να βάλουν όρια ή να μη γίνουν "χαλί" για τους υπόλοιπους, είτε από φόβο, είτε από αφέλεια, είτε από καλοσύνη. Και νομίζω ότι ο λόγος που μας εκνευρίζει τόσο πολύ είναι ότι βλέπουμε μέσα τους μια πλευρά του εαυτού μας που θα θέλαμε να ήταν τόσο αδίστακτη, τόσο ανεπηρέαστη και τόσο προσηλωμένη σε αυτό που θέλουμε να κάνουμε και που να μην ήταν ποτέ θύμα. Ο Νικόλας είναι ένας τέτοιος άνθρωπος που έχει αυτές τις δυσκολίες, όσο κι αν προοδεύει και ανδρώνεται και οχυρώνεται μέσα στους δύο κύκλους. Είναι στον πυρήνα του. Έχει ξεκινήσει από μια πολύ δύσκολη αφετηρία για να τα καταφέρει όλα αυτά, οπότε έχει μεγάλη διαδρομή μπροστά του.
Τι είναι αυτό που βλέπεις στον Νικόλα και είναι κοινό με σένα;
Νομίζω η ενσυναίσθησή του. Εγώ είμαι πιο αυστηρός με τον εαυτό μου και με τους άλλους, αλλά με ενδιαφέρει να κατανοώ και να συναισθάνομαι το από πού προέρχονται οι συμπεριφορές των άλλων. Δεν είμαι άγιος, αλλά είναι ένας φακός με τον οποίο τείνω να βλέπω τα πράγματα πολύ συχνά και όχι πάντα για καλό. Πολλές φορές αυτό σε κάνει ανεκτικό σε συμπεριφορές και ψάχνεις στους άλλους ότι την κατανόηση που τους δείχνεις, θα την δείξουν και στον εαυτό τους και σε σένα. Ωστόσο, συνεχίζω να πιστεύω ότι αυτή η δύναμη – η ενσυναίσθηση – χρειάζεται από όλους μας.
Είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου;
Ναι! Σε απλά πράγματα της καθημερινότητάς, αλλά και με τη δουλειά ή με τις επιλογές που κάνω. Αυτή η αυστηρότητα με έχει οδηγήσει στο να προλαβαίνω πράγματα. Ως πιο νέος μπορεί να έκανα πρώτα την ανοησία και μετά να ένιωθα άσχημα και να ζητούσα συγγνώμη, η οποία βέβαια είναι σημαντική. Τώρα πια, λόγω ωριμότητας, αυτή η αυστηρότητα μού έχει δημιουργήσει ένα αξιακό σύστημα που με κάνει να προλαβαίνω, να κρατάω την ψυχραιμία μου και να αποφεύγω καταστάσεις που δεν είναι παραγωγικές. Αυτό με κάνει πιο ήρεμο.
Ο ήρωας που υποδύεσαι τώρα στο "Grand Hotel" έχει περάσει πολλά. Τι περιμένουμε από δω και πέρα;
Δεν ξέρουμε πολλά για τα επόμενα επεισόδια. Προσωπικά, ελπίζω να μην αλλάξει χαρακτήρα ο Νικόλας, γιατί τον έχω αγαπήσει όπως είναι, με τις αρετές και τις αδυναμίες του. Θέλω να τον δω να εξελίσσεται σε έναν τρισδιάστατο άνθρωπο, πιο ασφαλή, που θα προστατεύει τον εαυτό του και όσους αγαπά, χωρίς τον φόβο που τον χαρακτηρίζει.
Η σχέση του Νικόλα με την Ελένη ήταν πάντα περίπλοκη. Πιστεύεις ότι θα μπορούσαν να ξαναβρούν μια ισορροπία ή να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία;
Είναι μια περίεργη ιστορία! Μέχρι και το τέλος της πρώτης σεζόν, θα μπορούσα να σου πω ότι θα ήμουν εντάξει με το να της έδινε μια ευκαιρία, αν εκείνη άλλαζε γνώμη ή ερωτευόταν ή έβλεπε κάτι φοβερό σε αυτή τη σχέση. Όσο και να έχεις ερωτευτεί, από ένα σημείο και μετά, τα τραύματα που σου έχουν προκαλέσει οι άλλοι, σε κάνουν να τους ρίχνεις στα μάτια σου. Οπότε, νομίζω ότι και ο Νικόλας δεν θα μπορούσε να δώσει μια ευκαιρία στην Ελένη ώστε να είναι ζευγάρι. Τώρα, αν θα μπορούσαν να βρουν μια ισορροπία επικοινωνίας σε πιο ήρεμους τόνους, είναι πιο κατανοητό, αλλά κι αυτό είναι λίγο δύσκολο πια γιατί κάποια σκηνικά έχουν κάνει τα πράγματα πολύ τεταμένα.
Εσύ είσαι άνθρωπος που δίνει δεύτερες ευκαιρίες;
Γενικά είμαι άνθρωπος της δεύτερης ευκαιρίας. Το έχω κάνει και θα το ξανάκανα. Απλώς κάθε εμπειρία σε διδάσκει κάτι. Το πού, πώς, σε ποιον και γιατί θα δώσεις τη δεύτερη ευκαιρία έχει σημασία. Έχω γίνει λίγο πιο επιλεκτικός. Πιστεύω, ανάλογα τη συνθήκη, ότι άνθρωποι κάνουν λάθη και είναι οκ να ζητήσουμε δεύτερη ευκαιρία, αν και εφόσον είμαστε έτοιμοι να σηκώσουμε την ευθύνη των πράξεών μας. Γιατί το να ζητάς δεύτερη ευκαιρία απαιτεί και μια πολύ κυριολεκτική δουλειά από τον άνθρωπο που έκανε τη λάθος κίνηση.
Οι πιο δύσκολες σκηνές που έχεις γυρίσει στη σειρά ήταν τώρα στον δεύτερο κύκλο με τον υποτιθέμενο θάνατο του Νικόλα και ό, τι δηλαδή έγινε σε εκείνα τα επεισόδια;
Ήταν κάποιες σκηνές που πραγματικά τις βρίσκω πολύ απαιτητικές. Μου φάνηκε πάρα πολύ ιδιαίτερο το πώς προσεγγίζετε ένα τέτοιο βίωμα. Μπορώ να πω όμως, ότι μετά από ενάμιση χρόνο δουλειάς με τους ίδιους ανθρώπους, έχεις φτιάξει κάποιους κώδικες. Όταν είμαστε τόσα άτομα στο γύρισμα, δεν είναι πάντα εύκολο να λειτουργήσει ομαλά. Εγώ μέσα σ’ αυτόν τον ενάμιση χρόνο ήδη νιώθω ότι έχω αποκτήσει μια εξοικείωση με το μέσο και τη διαδικασία του γυρίσματος και του πώς εγώ μπορώ να χρησιμοποιώ την εμπειρία μου από τα χρόνια που δουλεύω κυρίως στο θέατρο. Η κάμερα για μένα δεν ήταν τόσο οικεία ακόμα. Έτσι, νιώθω ότι αυτές οι σκηνές βγήκαν πιο αβίαστα, σε σύγκριση με κάποιες άλλες εξίσου δύσκολες που κάναμε στον πρώτο κύκλο. Τώρα είχα μεγαλύτερη πίστη και σε μένα και στην ομάδα.
Η συνεργασία σου με τους υπόλοιπους συντελεστές της σειράς πώς είναι;
Είμαι κοντά με πάρα πολύ κόσμο και επειδή είναι μεγάλο το διάστημα της δουλειάς, με ανθρώπους του συνεργείου έχω αποκτήσει μια βαθειά αγάπη. Τονίζω μάλιστα το συνεργείο, γιατί καταλαβαίνω ότι ο πολύς κόσμος φαντάζεται ότι είμαστε πάρα πολύ φίλοι οι ηθοποιοί μεταξύ μας. Ωστόσο, στο γύρισμα θα δω περισσότερο τους ανθρώπους του συνεργείου, παρά όλους τους ηθοποιούς. Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι με τους οποίους νιώθω ότι έχουμε πολύ συγγενική ματιά απέναντι στα πράγματα και κυρίως μια πολύ τρυφερή σχέση με το τι σημαίνει συνεργάτης. Μία τέτοια συγγένεια αισθάνομαι για παράδειγμα και με την Κόρα Καρβούνη. Νιώθω τυχερός όταν έχω τέτοιους παρτενέρ.
Πώς είσαι στην καθημερινότητά σου; Διάβασα σε παλαιότερη συνέντευξή, ότι είσαι λίγο πιο κλειστός χαρακτήρας…
Νομίζω ότι έχει να κάνει με τις περιόδους του καθενός. Νιώθω ότι απαιτεί από εμένα πάρα πολύ ενέργεια η συναναστροφή μου με τους ανθρώπους. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν περνάω καλά. Τους αγαπώ πάρα πολύ, ειδικά τους δικούς μου ανθρώπους, τους οποίους έχω επιλέξει στη ζωή μου. Θέλω πάρα πολύ να τους συναναστρέφομαι και να μοιράζομαι τον χρόνο μου μαζί τους. Αλλά επειδή η δουλειά μας απαιτεί πολλή ενέργεια και πολλή συναναστροφή — σκέψου μια μέρα που είμαι από το πρωί στο γύρισμα και μετά στην παράσταση — μπορεί να συναναστραφώ με εκατοντάδες ανθρώπους. Επίσης, η δουλειά μας απαιτεί να παίζεις και με το νευρικό σου σύστημα, οπότε αυτό με κάνει λίγο πιο κλειστό. Χρειάζομαι πολύ ενεργά τον χρόνο με τον εαυτό μου μέσα στην ημέρα. Ακόμα και όταν τελειώσει πολύ αργά η μέρα και πρέπει να ξυπνήσω νωρίς, θα χρειαστώ χρόνο μόνο για μένα, κάνοντας κάτι που συνειδητά δεν έχει σχέση με όλα τα άλλα.
Με τι χαλαρώνεις;
Νο1 τρόπος να χαλαρώνω είναι οι ταινίες. Από παιδί ήταν κάτι σαν εμμονή. Βλέπω ταινίες όλων των ειδών. Με τα χρόνια θεωρώ ότι περνάω σε μια πραγματική ενηλικίωση ως σινεφίλ. Δεν θυμάμαι πότε ξεκίνησε, σχεδόν δεν θυμάμαι τον εαυτό μου να μην βλέπει ταινίες. Θα δω από μία χολιγουντιανή ταινία μέχρι και ταινίες σε φεστιβάλ μικρού μήκους. Πρόσφατα μέτρησα μέσω μιας εφαρμογής ότι έχω δει πάνω από 1.440 ταινίες. Μου αρέσει να πηγαίνω στο σινεμά ακόμα και μόνος μου. Μου αρέσει επίσης να διαβάζω και να βρίσκομαι στη φύση και στη θάλασσα, την οποία αγαπώ, αλλά λόγω της ζωής στην πόλη η επαφή με τη φύση μου λείπει πολύ.
Πώς ξεκίνησε η αγάπη σου για την υποκριτική;
Ξεκίνησα από τη σχολική θεατρική ομάδα στο γυμνάσιο, με δύο υπέροχες δασκάλες. Εκεί ένιωσα τη δημιουργική διαδικασία και κατάλαβα ότι αυτό μπορεί να είναι κάτι που θέλω να ακολουθήσω πιο σοβαρά. Στο λύκειο, όταν δεν υπήρχε αντίστοιχη ομάδα, μαζί με φίλους μου δημιουργήσαμε τη δική μας, και αυτό με δίδαξε ότι αν κάτι σε ενδιαφέρει πραγματικά, πρέπει να δημιουργήσεις τις συνθήκες για να το κάνεις. Και πολλές φορές το θυμάμαι αυτό και στη δουλειά μου τώρα, προσπαθώ να φτιάχνω και δικά μας πράγματα με ανθρώπους που εκτιμώ και να μην περιμένεις δηλαδή μόνο κάποιον μεγάλο σκηνοθέτη ή οργανισμό να σε επιλέξει. Προσπαθώ να μιλάω με ανθρώπους και να σχεδιάζω πράγματα. Άλλες φορές πετυχαίνουν, άλλες όχι. Για μένα είναι σημαντικό αυτό.
Οι δικοί σου άνθρωποι πώς αντέδρασαν όταν τους είπες ότι θα ακολουθήσεις τον δρόμο της υποκριτικής;
Η οικογένειά μου είναι υπέροχη, αλλά δεν ήταν εύκολο για τους γονείς μου αυτό. Δεν ήταν θετικοί. Φοβόντουσαν πάρα πολύ και ακόμα θεωρώ ότι έχουν μια ανησυχία για το μέλλον. Ωστόσο, είναι περήφανοι που κάνω μία δουλειά που με ευχαριστεί και μου δίνει ανεξαρτησία. Χαίρονται αν είναι καλή η δουλειά και βλέπουν ότι δεν είναι καλό και αυτό με χαροποιεί γιατί μπορώ να συζητήσω μαζί τους επί της ουσίας.
Πώς βλέπεις τη συντροφικότητα στη ζωή σου; Είναι σημαντική;
Ναι, είμαι άνθρωπος της συντροφικότητας. Αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζομαι πάντα μια σχέση για να νιώθω πλήρης. Είμαι εντάξει με το να μένω μεγάλα διαστήματα μόνος μου, χωρίς σχέση, γιατί πιστεύω ότι οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας πρέπει να είναι επιλεγμένοι γι’ αυτό που πραγματικά είναι, και όχι μόνο για να καλύψουμε μια ανάγκη. Η μοναχικότητά μου με έχει βοηθήσει πολύ και μου δείχνει ότι μπορώ να περνάω καλά μόνος μου ή με φίλους ή γεμίζοντας δημιουργικά τον χρόνο μου με πράγματα που με ευχαριστούν. Προτιμώ να μοιράζομαι την καθημερινότητά μου με κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο, όχι επειδή δεν μπορώ αλλιώς, αλλά επειδή είναι επιλογή και μου δίνει χαρά να είμαι μαζί του. Η αγάπη είναι σημαντική στη ζωή μου.
Πώς αντιμετώπισες τη δημοσιότητα που ήρθε στη ζωή σου μετά από τη σειρά "Άγριες Μέλισσες", η οποία άλλαξε το τηλεοπτικό τοπίο;
Δεν θεωρώ ότι είναι κάτι το οποίο είναι μη διαχειρίσιμο ή χρήζει πολύ ειδικής διαχείρισης από εμένα. Σίγουρα βλέπεις την κλιμάκωση από δουλειά σε δουλειά, ειδικά όταν μια σειρά μπαίνει καθημερινά στο σπίτι του κόσμου, αλλά ακόμα δεν με έχει τρομάξει, ούτε με έχει φέρει σε δύσκολη θέση. Υπάρχουν φορές όμως που όσο πιο αναγνωρίσιμος γίνεσαι, η εντύπωση που έχουν οι άλλοι για το ποιος είσαι, σε εγκλωβίζει. Δεν εννοώ από την πολλή διασημότητα, αλλά ότι όσο πιο πολλοί άνθρωποι ξέρουν ποιος είσαι και τι κάνεις, κάποιες φορές χάνεις ένα κομμάτι της απόλυτης ελευθερίας. Αυτό είναι κάτι που το σκέφτομαι τελευταία.
Κλείνοντας, όπως είπαμε συνεχίζεις στο "Grand Hotel" και παράλληλα έχει ολοκληρωθεί η παράσταση "Blue Train" που πρωταγωνιστούσες στο θέατρο Άλμα! Υπάρχει κάτι άλλο που ετοιμάζεις για το μέλλον και είναι ανακοινώσιμο;
Είμαι σε κάποιες συζητήσεις για διάφορα πράγματα, αλλά τίποτα ανακοινώσιμο ακόμα. Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω ξεκάθαρη εικόνα για το τι θέλω να κάνω στη συνέχεια. Ζούμε σε μια εποχή, που όσοι ασχολούμαστε με τη τέχνη φέρουμε μεγάλη ευθύνη για το έργο μας, ίσως και περισσότερο από κάθε άλλη περίοδο των τελευταίων 40ετων. Ευθύνη τόσο απέναντι στο κοινό όσο και στον ίδιο μας τον εαυτό.
Καταρχήν, ξεκινάμε να φτιάξουμε κάτι από την προσωπική μας ανάγκη να ερευνήσουμε και να δημιουργήσουμε- ελπίζω- και παράλληλα οφείλουμε να σκεφτόμαστε και τους θεατές. Όταν όμως δεν έχεις οικονομική πλάτη, η δουλειά αυτή του ηθοποιού, παραμένει και βιοποριστική. Αυτή η ισορροπία με προβληματίζει για τα επόμενα βήματα.
Πρέπει να συμφιλιωθείς με το ότι οι επιλογές επηρεάζονται και από την ανάγκη επιβίωσης. Παρ’ όλα αυτά, επιδιώκω οι αποφάσεις μου να σέβονται τόσο την τσέπη μου όσο και την ψυχή μου. Η παρατεταμένη αποχή από τη δημιουργική διαδικασία θα ήταν ιδιαίτερα επίπονη για μένα. Αλλά, αν δεν νιώθω ότι βρίσκω τα projects που μπορώ να φέρω τον εαυτό μου μέσα σ αυτά, θα το κάνω κι αυτό.
